Anderen zeggen dat het stamt uit de Braziliaanse slavenmuziek, onder de vorm van Lundumn aankomend in Portugal met de zeelieden, die van de lange overzeese reizen terugkeerden. Één van de liederen van Amalia, de "Zwarte Boot", spreekt over Senzala, een plaats waar de slaven werden vast gehouden, wat bewijst dat de liederen niet alleen verbonden waren met de zee maar ook met het land waar de slaven leefden.

Een andere mogelijkheid zou zijn dat Fado door de Middel eeuwse minstrelen en narren werd gecreeerd. Hun liefdeliederen voor vrouwen zijn zeer gelijkaardig aan de Fado die wij vandaag kennen.

Wat de bron ook mag zijn, Fado is de trots en de vreugde van Portugal, de nationale muzikale schat door hun bloed stroomt. Zelfs als u de taal niet spreekt, is het moeilijk om niet door de melodie, de stemmen en de prestaties met de mooiste gedichten geraakt te worden.